KEMOSİL (CHEMOSİL) KAPLAMA; metal yüzey ile elastomer (kauçuk) arasında kalıcı ve kontrollü bir bağ oluşturmak amacıyla kullanılan, iki aşamalı (primer + bağlayıcı/adhesive) kimyasal kaplama sistemidir. Temel hedef; parçanın servis ömrü boyunca titreşim, darbe, yorulma, sıcaklık değişimi, yağ/kimyasal teması ve nem gibi şartlar altında dahi kopma, soyulma ve ara yüzey zayıflaması oluşmadan yapışmanın korunmasıdır. Bu nedenle kemosil uygulaması “boya atma” değil; yüzey hazırlama, kimyasal film oluşumu ve kürleme adımlarının disiplinli şekilde yönetildiği bir bağlanma prosesidir.
Başarının ilk şartı yüzey hazırlığıdır. Metal yüzeydeki yağ, oksit, tuz ve partikül kalıntıları, ara yüzeyde zayıf bir tabaka oluşturarak bağ dayanımını düşürür. Bu yüzden proses; kontrollü yağ alma/temizleme, gerekirse kumlama veya mekanik pürüzlendirme, ardından aktif yüzey elde etmeye yönelik kimyasal hazırlık adımlarını içerir. Hedef; kaplamanın “tutunduğu” yüzeyi yalnızca temizlemek değil, aynı zamanda aderansı destekleyecek mikro pürüz ve kimyasal aktiviteyi stabil hale getirmektir. Kontaminasyon yönetimi (silikon, yağ buharı, el izi, taşınan toz vb.) bu aşamada kritik olduğundan, uygulama ortamı ve parça elleçleme disiplini de prosesin bir parçası kabul edilir.
Kemosil sisteminde genellikle önce primer uygulanır; bu katman metal yüzeyle kimyasal/mekanik bağ kuran ve üst kat için ankraj görevi gören temel tabakadır. Ardından bağlayıcı (cover coat/adhesive) kat uygulanır; bu katman vulkanizasyon sırasında kauçukla reaksiyona girerek metal–kauçuk ara yüzeyinde yüksek dayanımlı bir bağ oluşturur. Uygulama yöntemi parça geometrisine ve seri yapısına göre püskürtme, daldırma veya akıtma gibi tekniklerle seçilir; film kalınlığı ve yüzey bütünlüğü, hedeflenen bağ performansını belirlediğinden, uygulama parametreleri kontrollü şekilde yönetilir. Kürleme/flash-off koşulları (sıcaklık–zaman), solvent uçuşu ve film oluşumu açısından kritik olup, sonraki elastomer prosesine kadar kaplamanın stabil kalmasını sağlar.
Kalite güvence tarafında kemosil prosesi; film kalınlığı kontrolü, yüzey homojenliği, kür koşullarının izlenebilirliği ve en önemlisi bağ performansını doğrulayan testlerle yönetilir. Uygulamaya göre çekme-kopma, soyma, kesme dayanımı gibi testler ve yaşlandırma çevrimleri (ısı, nem, kimyasal, termal şok vb.) ile ara yüzey davranışı doğrulanır; “yapıştı” ifadesi yerine, kopma modunun (kauçuk kopması mı, ara yüzey ayrılması mı) izlenmesiyle proses stabilitesi değerlendirilir. Böylece kemosil kaplama, elastomer-metal birleşimlerinde seri üretim boyunca tekrarlanabilir yapışma performansı sağlayan, proses disiplini yüksek bir yüzey mühendisliği uygulaması olarak konumlanır.
